Στην φύση ορίζεται ως σκοτάδι «η έλλειψη φωτός», δηλαδή η μη δυνατότητα των ανθρώπων να διακρίνουν τα χρώματα, και φως ορίζεται «οποιαδήποτε ακτινοβολία ερεθίζει το μάτι και μας βοηθάει να τα διακρίνουμε».  Η πιο έντονη στιγμή στον κύκλο της ημέρας είναι όταν το σκοτάδι δίνει τα σκήπτρα του στο φως της ημέρας, με πιο ξεχωριστή στιγμή αυτή της αυγής.

Προς έναν φωτεινό κόσμο….

Όταν βρισκόμαστε, συναισθηματικά, σε έναν μαύρο κόσμο με απουσία φωτός και δίχως ίχνος ηλιαχτίδας μέσα σε αυτόν, νιώθουμε κυριολεκτικά χαμένοι, χωρίς κάποιον σκοπό, μπερδεμένοι, συγχυσμένοι και έχουμε την τάση να κατηγορούμε τους άλλους για τις δυστυχίες που προκαλούμε εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας. Σίγουρα δεν είναι εύκολο να αναγνωρίσεις ότι βρίσκεσαι μέσα σε αυτόν τον κόσμο, καθώς στα δικά σου μάτια αυτός μοιάζει τόσο φυσιολογικός, ενώ , στην πραγματικότητα, δεν είναι.

Μέσα στον σκοτεινό κόσμο της απαισιοδοξίας νιώθουμε αποσυνδεμένοι από την πραγματικότητα, χωρίς να έχουμε ιδέα ποιες μπορεί να είναι οι εξελίξεις ,είτε στα επαγγελματικά μας, είτε στην προσωπική μας ζωή ή ακόμα και στην ίδια μας την οικογένεια. Είναι αυτό που λέμε ,κυριολεκτικά, «είμαι στον κόσμο μου».

Αντίθετα, ο φωτεινός κόσμος της αισιοδοξίας και της ελπίδας είναι γεμάτος φως και χρώματα.

Είναι σαν αυτή την εικόνα που, πιστεύω, όλοι έχουμε ,κατά καιρούς, φανταστεί . .ένα λιβάδι με καταπράσινη χλόη και ένα ρυάκι να το διαπερνά, με εσένα ξαπλωμένο κάτω από την σκιά ενός δέντρου να νιώθεις τις ακτίνες του ηλίου να σε ζεσταίνουν. Κάπως έτσι μπορώ να περιγράψω τον κόσμο της αισιοδοξίας,  με πίστη για το μέλλον, με το κάλεσμά σου να έχει γίνει η πυξίδα σου και με αυτήν να αλληλοεπιδράς με τους άλλους ανθρώπους.

Είναι αυτός ο κόσμος όπου τίποτα ,κυριολεκτικά, δεν σε πιέζει και τίποτα δεν γίνεται αυτοσκοπός για την ζωή σου. Διότι ,πολύ απλά, χαμογελάς και απολαμβάνεις το τώρα και την δύναμή του.

Αφήνοντας πίσω ένα κακό παρελθόν….

Όλοι μας πάνω σε αυτή την γη είχαμε τις δύσκολες στιγμές μας. Δυσκολίες τις οποίες ,είτε προκαλέσαμε εμείς στον εαυτό μας, είτε άλλοι απρόβλεπτοι εξωτερικοί παράγοντες , είτε ,ακόμα, ο ίδιος ο φόβος της αποτυχίας. Ήτανε αυτές οι στιγμές που ανοίξανε την πόρτα προς τον σκοτεινό κόσμο, την πόρτα της οποίας περάσαμε χωρίς να σκεφτούμε τον προορισμό και τις εμπειρίες που θα ζούσαμε σε αυτόν.

Σε εμάς πέφτει η ανάγκη να αναγνωρίσουμε την στιγμή στην οποία θα είμαστε έτοιμοι να βρούμε το γενναίο σθένος να πολεμήσουμε για να βγούμε από εκεί, αφήνοντας πίσω το παρελθόν.

Πως όμως, θα βρούμε αυτή την δύναμη;

Όλα ,πιστεύω, ξεκινάνε από εμάς και από την θέλησή μας να αλλάξουμε τον τρόπο σκέψης μας.

Συγχώρεσε εσένα και τους άλλους

Αρχικά, είναι θεμιτό να συγχωρέσουμε τον εαυτό μας και τους άλλους για ο,τιδήποτε μας έχουν προκαλέσει.

Να πιστεύετε στην δύναμη της συγχώρεσης, γιατί η δύναμή της είναι μεγάλη. Τόσο μεγάλη που μας κάνει να ξεχνάμε ότι υπάρχει κακό σε αυτό τον κόσμο. Γιατρεύει εμάς και χαρίζει το χαμόγελο στους γύρω μας.

Επαναπροσδιόρισε τις σκέψεις σου και τις προτεραιότητές σου

Όταν κανείς μια αρνητική σκέψη προσπάθησε να την αντικαταστήσεις με μία αντίστοιχη θετική. Για παράδειγμα όταν κάνεις την σκέψη «Ο κάλος μου φίλος με πλήγωσε με τα λόγια που είπε» μια διαφορετική σκέψη που θα μπορούσες να κάνεις είναι: « Τα λόγια του φίλου ήτανε σκληρά, αλλά ίσως και να είχανε μια δόση αλήθειας… ίσως ,απλά, να το έκανε για το καλό μου».

Είναι σημαντικό να έχουμε έναν συνεχή διάλογο με τον εαυτό μας. Όταν εργαζόμαστε για να πάρουμε τον έλεγχο των σκέψεών μας, θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την ζωή μας να βελτιώνεται σημαντικά.

Απομάκρυνε τους τοξικούς ανθρώπους και κάνε παρέα με ανθρώπους που σε κάνουν χαρούμενο

Όταν κάνεις παρέα με άτομα τα οποία δεν διαχειρίζονται καλά τα συναισθήματά τους ,καταλήγεις να μένεις περισσότερο στον κόσμο του σκότους. Οι χαρούμενοι άνθρωποι τείνουν να σε τραβάνε προς το φως με την αισιοδοξία τους. Όταν γνωρίζεις νέους αισιόδοξους ανθρώπους ,οι οποίοι έχουνε κάτι διαφορετικό να σου δώσουν από τους παλιούς, είναι σαν αυτό το νέο βιβλίο που δεν ξέρεις το περιεχόμενό του και ,σύντομα, γνωρίζοντας το περιεχόμενό του θα το μάθεις.

Ένα κόσμος γεμάτος χαρά και ευτυχία

Αν και η μάχη με τις απαιτήσεις της ζωής ποτέ δεν τελειώνει, ήδη κέρδισες μια μάχη όταν αποφάσισες να βγεις από το σκοτάδι και να κατευθυνθείς προς το φως.

Και κάπου εδώ θα αρχίσει να προβάλει στην ζωή σου η αυγή. Είναι εκείνη η στιγμή της ημέρας όπου βλέπεις ,για πρώτη φορά, τα χρώματα στον ουρανό, νιώθεις την ζεστασιά του ήλιου, αφήνεις πίσω το παρελθόν και κάνεις μια νέα αρχή. Μια νέα αρχή γεμάτη ελπίδα και αισιοδοξία, τόση όση και αυτής της ιδιαίτερης στιγμής.

Σε αυτή τη νέα αρχή επαναπροσδιορίζεις την ζωή σου και την γεμίζεις με νέους στόχους. Σκέφτεσαι ,πραγματικά, τί είναι σημαντικό για εσένα και τους δικούς σου ανθρώπους. Αποδέχεσαι την αποτυχία σαν κομμάτι της ζωής και μαθαίνεις από αυτή. Οργανώνεις και ταξινομείς την ζωή σου ανάλογα με τις ανάγκες σου. Και ,τέλος, σχεδιάζεις ,γεμάτος πίστη, το μέλλον , το οποίο ,πάντα, θα παραμένει αβέβαιο. Αλλά ,ίσως, αυτή να είναι και η μαγεία του.

Μην πας πάλι πίσω…..

Από εμάς εξαρτάται αν θα κόψουμε το εισιτήριο της επιστροφής για το παρελθόν. Έχουμε ,συχνά, την τάση να βλέπουμε τον κόσμο ως ένα σταθερό, αξιόπιστο, ακόμη και ως ένα άφθαρτο μέρος, που ,φυσικά, δεν είναι. Είναι μια μεταβλητή για την οποία, πολλές φορές, δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις ή απαντήσεις.

Έστω και αν αποτύχουμε πάλι σε κάποιον στόχο ή κάτι απρόβλεπτο έλθει να ταρακουνήσει τον κόσμο μας, θα πρέπει να το διαχειριστούμε όλο αυτό ως ένα μέρος της ζωής, ως μια φυσική διαδικασία αυτής. Δεν μπορείς να κάνεις κάτι γιατί ,απλά, η αποτυχία, ο φόβος και η απογοήτευση είναι κομμάτι της, με τον δικό τους ρόλο σε αυτήν. Είναι αυτά τα γεγονότα και τα συναισθήματα που μας δίνουν μαθήματα και μας κάνουνε δυνατότερους και σοφότερους.

Είναι ,όπως είπε και ο μεγάλος βιομήχανος Henry Ford, «η ευκαιρία για μια  νέα προσπάθεια, αυτή την φορά πιο έξυπνη». Και έξυπνο είναι να μην γυρίσεις πίσω σε ένα βαρύ παρελθόν, αλλά να δεις τον κόσμο ως έναν κόσμο γεμάτο ευκαιρίες και δυνατότητες.

Ποτέ δεν είναι αργά για ο,τιδήποτε εξάλλου. Όταν το παρελθόν γίνεται αρκετά βαρύ φορτίο, σταμάτα να το κουβαλάς και άστο εκεί που ανήκει… στο παρελθόν. Η δύναμή σου  είναι ,εξάλλου, στο τώρα. Μόνο στο τώρα έχεις την δύναμη να χτίσεις το μέλλον σου, απελευθερωμένο από περιττά βάρη και σκέψεις.

Να θυμάσαι, λοιπόν, ότι φως δεν ορίζεται η ικανότητά σου ,απλά, να δεις τα χρώματα. Είναι και η ικανότητα να ‘’δεις’’ την στιγμή που πρέπει να βγεις από τον σκοτεινό κόσμο. Γιατί, όσο μένεις εκεί, χάνεις τις απολαύσεις του μέλλοντος.

Για αυτό αγάπησε τον εαυτό σου, όπως  η νύχτα αγαπά το να γίνεται μέρα. Γιατί, καμία φορά, για να αγαπήσεις τον εαυτό σου, ίσως, πρέπει να περάσεις μέσα από το σκοτάδι.

Εμπνευσμένο από προσωπικά βιώματα και αφιερωμένο στην φίλη μου Ιωάννα.

Πηγές:

raywilliams.ca

7mindsets.com

www.psychologytoday.com