Καθώς διαβαίνουμε το μονοπάτι που λέγετε «ζωή», μπορούν να προκύψουν δύσκολες στιγμές, απογοητεύσεις, δώρα και στην πορεία του να βρεθούν νέοι φίλοι. Όσο αναφορά τις  δύσκολες στιγμές ή δυσκολίες, δεν είναι εκεί να μας λυγίσουν, αλλά για να μας φωτίσουν και να μας κάνουνε ποιο συναισθηματικά ώριμους. Το δώρο που μας προσφέρεται μέσα  από αυτές τις εμπειρίες πολλές φορές δεν γίνεται αντιληπτό, αλλά τα εφόδια τα συναντάμε στην πορεία. Οι απογοητεύσεις έρχονται συνήθως για να τονίσουν ότι δεν είναι η σωστή ώρα  για να επιτευχθεί κάτι. Ακόμα, απογοητευόμαστε από τους αγαπημένους μας ανθρώπους επειδή, συνήθως ,έχουμε πολλές απαιτήσεις από αυτούς. Αντί αυτού, η ζωή μας δίνει νέους ανθρώπους που θα μας βοηθήσουν να συνεχίσουμε το δρόμο αυτό με χαμόγελο.

Δαμάζοντας της αδυναμίες μας

Στο δρόμο μας θα τύχουν πολλές φορές εμπόδια τα οποία θα μας λυγίσουν. Το ποιο συνηθισμένο εμπόδιο που προκύπτει, βέβαια, είναι ο εαυτό μας, ο οποίος και ξέρει πολύ καλά τις αδυναμίες μας, καλυτέρα από τον καθένα.

Για να συνεχίσεις δυνατότερος θα ήτανε σοφό να κάνεις τα παρακάτω:

α) Να κατανοήσεις σε τι υστερείς.

Όλες οι δύσκολες στιγμές που βιώνουμε μας φανερώνουν τις αδυναμίες μας. Σκοπός είναι να κατανοήσουμε σε τι υστερούμε και να δουλέψουμε πάνω σε αυτό.

β) Να έχεις υπομονή με  εσένα.

Όταν αρχίζεις τον προσωπικό σου αγώνα της αλλαγής απαιτητέ χρόνος. Χρόνος, κυρίως, για να αφομοιώσεις τις αλλαγές που έχεις βάλει στόχο και να τις δεις επάνω σου.

γ) Να είσαι χαρούμενος/η με τις μικρές νίκες.

Εφόσον αυτές οι μικρές προσπάθειες αποδίδουν καρπούς, έστω κι μια μικρή αλλαγή προς το καλύτερο αξίζει να επαινείτε. Έχεις προσθέσει, ήδη, ένα μικρό λιθαράκι στο μονοπάτι της αλλαγής,

δ) Χρειάζεται επιμονή και υπομονή ανεξάρτητα το ποσό δύσκολο είναι.

Έως να καταφέρεις να βελτιώσεις τις αδυναμίες σου πρέπει να έχεις συνεχή υπομονή και επιμονή, ειδικά στην αρχή. Έπειτα κάθε αλλαγή που θα επιχειρείς θα μοιάζει ευκολότερη.

ε) Εάν κουραστείς, πάρε λίγο χρόνο να ξεκουραστείς.

Επειδή οι αλλαγές απαιτούν συνεχή επιμονή, χρόνο και δουλειά, θα φτάσουμε στα όρια μας. Έτσι έχουμε την ανάγκη από ηρεμία για να ανακτήσουμε την ενέργεια που χρειαζόμαστε για να συνεχίσουμε.

Ο Φόβος και η Απογοήτευση 

Ο φόβος είναι ένα συναίσθημα που μας συνοδεύει από μικρούς. ΄Όμως, εάν το σκεφτείτε καλυτέρα, μικροί ποτέ δεν φοβόμασταν να κάνουμε τα πράγματα που σκεφτόμασταν. Προφανώς γιατί είχαμε μικρή αντίληψη του φόβου. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η μάθηση της βάδισης. Κανένας δεν μας έδωσε τις οδηγίες, απλά πατήσαμε στα δυο μας ποδιά πέσαμε και ξανασηκωθήκαμε. Ο φόβος ποτέ δεν ήτανε παρών εκεί για να μας κάνει να τα παρατήσουμε. Απλά πέσαμε και ξανασηκωθήκαμε.

Η πραγματικότητα μας έκανε να φοβόμαστε.

Αρκετές φορές φοβόμαστε να ξεκινήσουμε κάτι που ,συνήθως, εμείς θέλουμε να δημιουργήσουμε, γιατί είτε νομίζουμε δεν είμαστε άξιοι είτε γιατί κρίνουμε το αποτέλεσμα πριν αυτό γίνει πράξη. Σαμποτάρουμε μονοί μας, με την βοήθεια του φόβου, την προσπάθεια να επιτύχουμε κάτι καλό. Επίσης, μια καλή αντίδραση στον φόβο θα ήτανε να μάθουμε να ελέγχουμε εποικοδομητικά την ενέργεια του, ώστε να την χρησιμοποιήσουμε υπέρ μας.

Πολλές φορές είναι θέμα αντίληψης. Θέλοντας να κάνουμε κάτι που δεν έχουμε προσπαθήσει, φοβηθήκαμε γιατί νομίζαμε ότι είναι δύσκολο. Όταν τελικά το κάναμε, το βουνό έγινε λόφος και η θάλασσά ποτάμι.

Η κριτική του κόσμου, πολλές φορές, θα σε σταματήσει από τα σχέδια σου. Παρόλα αυτά κλείσε τα αυτιά σου και ακολουθήσε το ένστικτο σου που σου φωνάζει να το τολμήσεις.

Ένα παράδειγμά ανθρώπου που εξελέγχθηκε να γινεί το παγκόσμιό είδωλο της καλαθοσφαίρισης, είναι ο Μichael Jordan. Οποίος όταν ήτανε στο δεύτερο έτος του γυμνάσιου κόπηκε από την ομάδα της καλαθοσφαίρισης γιατί δεν ήτανε αποδοτικός. Χαρακτηρίστηκα ο Jordan δήλωσε ότι  “Έχω χάσει περισσότερες από 9.000 βολές στην καριέρα μου. Έχω χάσει σχεδόν 300 παιχνίδια. Σε 26 περιπτώσεις, μου έχουν εμπιστευτεί να κάνω το σουτ που κερδίζει το παιχνίδι και έχασα. Έχω αποτύχει ξανά και ξανά και ξανά στη ζωή μου. Και αυτός είναι ο λόγος που τα καταφέρνω”. Η ιστορία του είναι μια από τις πολλές, ανθρώπων που έφτασαν στον προορισμό τους και παρόλου τις δυσκολίες.

Δείτε το βίντεο μας

Οι φίλοι μάς σηκώνουν στις δύσκολες στιγμές

Όπως αναφέρθηκε, πάντα στον διάβα μας έρχονται κάποιοι να μας βοηθήσουν στις δύσκολες στιγμές. Όσο καχύποπτοι και να είμαστε, μέσα σε αυτόν τον ψεύτικο κόσμο, πάντα υπάρχουν καλές προθέσεις από ανθρώπους που μας αγαπάνε. Τα λόγια τους μας οπλίζουν με θάρρος, αισιοδοξία και ας μην είμαστε πολλές φορές αρεστοί.

Με τους φίλους μας μοιραζόμαστε ευχάριστες και δυσάρεστες στιγμές, μας ακούνε ευλαβικά νιώθοντας ότι αποδέχονται την σκοτεινή μας πλευρά. Τόσο στις δυσκολίες όσο και στις καλές στιγμές μας επιβραβεύουν προσφέροντας απλόχερα το χαμόγελο και την αισιοδοξία τους.

Όπως λέει ένα αφρικανικό ρητό  “αν θες να πας κάπου γρήγορα, πήγαινε μόνος, αν θες όμως να πας μακριά πήγαινε με παρέα”. Σιγουρά οι φίλοι μας είναι αυτοί που θα μας φτάσουν μακριά στην ευτυχία και στην ολοκλήρωση μας σαν προσωπικότητες, μέσα από τις συμβουλές τους, την εμπειρία τους αλλά και την ανιδιοτέλειά τους.

Όσο μεγάλο, λοιπόν, και να είναι αυτό το μονοπάτι που ονομάζεται ‘”ζωή”, είναι γεμάτο με στιγμές και αναμνήσεις. Στο δρόμο αυτό, που γεννηθήκαμε μονοί μας, τον περπατάμε με παρέα αλλά φτάνουμε πάλι μονοί μας προορισμό μας,. Ότι και να τύχει, πρέπει να προχωράμε καθόλη την διάρκεια του ταξιδιού με ψηλά το κεφάλι, όταν λυγίζουμε πρέπει να ξανασηκωνόμαστε και να είμαστε ευτυχισμένοι με τους φίλους- συνταξιδιώτες που διαλέγουμε. Κανείς δεν γεννήθηκε δυνατός έγινε. Κάνεις δεν γεννήθηκε σοφός έγινε…μέσα από τις δυσκολίες, διότι αυτές ήτανε ο καλύτερός μας δάσκαλος.

Εμπνευσμένο από την ιστορία και αφιερωμένο στην μικρή μου φίλη Ίριδα.

Επιμέλεια: Λινά Παπαποστόλου

Πηγές:

1. google.com
2. newyorker.com
3. lifehack.org
4. finallyfamilyhomes.org